Quote

''However difficult life may seem,there is always something you can do and succeed at.''

''ඔබට ජීවත් වීම අමාරු ලෙස පෙනුනත්,සාර්ථකත්වය සඳහා කළ හැකි යමක් සෑම විටම පවතී.''
----
stephen hawking(ස්ටෙෆන් හොව්කින්)

අපි

නො සිතූ මොහොතක
නො පැතූ මොහොතක
ඇසට ඇස දී
වෙන්ව ගිය අපි,
නො සිතන මොහොතක
නො පතන මොහොතක
ඇසට ඇස දී
මුණගැසෙයි යළි
----
සමීර සම්පත්.

රාත්‍රිය

රාත්‍රියට සවන් දුන්නෙමි
මොහොතකට.
පළඟැටි හඬ පමණයි
ඇසුනේ දෙසවනට,
ඒ කත් වියැකිලා ගිය
කල හෙමිහිට.
අමුතු හැඟීමක් ආවා
මගෙ හිතට.
කොළයයි පෑනයි
ගෙන අතට,
ලිව්වෙමි එය
මේ ලෙසට.

''ශබ්දය මිහිරි ය,
නිෂ්ශබ්දය සුමිහිරි ය.''

----
සමීර සම්පත්.

ප්‍රේමය හැඳින්නෙමි..

                                    

ලෝකයේ බිහි වී ඇති බොහෝ කලා කෘතීන් වලට තේමාව වී ඇත්තේ 'ප්‍රේමය' බව අපි කවුරුත් දන්නා කරුණකි.ඒ අතරිනුත් ගීත කලාවට ප්‍රමුඛ ස්ථානයක් හිමි වන බව අවිවාදිතය.නිර්මාණකරුවාට ප්‍රේමයේ සැබෑ මනෝභාවය දැනුන සහ හැඟුන විදිය ප්‍රතීයමාන වන ගීත,සිංහල ගීත සාහිත්‍යයේ ද අපට අපමණව හමුවේ.ප්‍රේමය ඉතා සංකීර්ණ මනෝභාවයක් වූ අවස්ථා වල දී දැනෙන හැඟෙන හැමදෙයක්ම වචන වලට පෙරළීම ඉතා දුෂ්කර කාර්යයකි.ඒ අනුව ලියැවුණු සරල පද සහිත පෙම් ගීත ද,සංකීර්ණ පද සහිත පෙම් ගීත ද අපිට නිරතුරුව ඇසෙති.ඒ අතරිනුත් ඉතාම සරලව සහ පැහැදිලි විදියට සැබෑ ප්‍රේමයේ මනෝභාවය මේ තරම් විශිෂ්ට විදියට ලියැවුණු තවත් සිංහල ගීතයක් ඇති ද,
                                   
                                ''ඔබේ සිනා ළඟ නෙත නැවතුනු දා..
                                  ඔබේ කතා ළඟ සිත නැවතුනු දා..
                                  ප්‍රේමය හැඳින්නෙමි..''

ඇත්තටම ප්‍රේමයේ සිතුවිලි වල ආකර්ශනය ප්‍රථමයෙන්ම ඇතිවන්නේ රූපයට ය.ඒ භාවයන් පිටට නො පෙනන නිසා විය හැකි ය.තරුණියක් නම් කඩවසම් තරුණයකුට ද,තරුණයෙක් නම් සියුමැලි තරුණියකට ද ඇලුම් කිරීම රූපයේ එම ප්‍රබල බව විදහා දක්වයි.සැබෑ ප්‍රේමයේ උප්පත්තිය සිදුවන්නේ එලෙස තමා කැමති සුන්දර රූපය ළඟ සිත නතර වූ විට ය.ගීතයේ පළමු පද තුනෙන් අර්ථවත් වන්නේ එය යි.ජගත් වික්‍රමසිංහයන් එම අර්ථය අපි කාටත් සමීපව දැනෙන ලෙස ගායනා කරයි.මෙම ගීතයට අපි කවුරුත් කැමති ඒ නිසා ය.අතීතයේ දී යුධ වීරයන්ගේ කතා වගේම ප්‍රේම වීරයන්ගේ කතා ද අපට හමුවෙයි.රෝමියෝ-ජුලියට්,ජැක්-රෝස්,කුස-පබා,ජෝදා-අක්බර් කවුරුත් දන්න හඳුනනා නිදසුන් වේ.නමුත් මෙම ගීතයේ පද රචකයා ඒ කිසිවෙක් මායිම් නො කරයි.ඔහුගේ එකම වීරයා තමාමයි.ලෝකයේ හොඳම ආදරවන්තයා තමා බව ඔහු තම නෙත් සිත් ගත් ආදරවන්තිය හට කියයි.
                     
                                 ''කුමට ද උපමා ඉතිහාසේ උන්
                                   ප්‍රේමවන්තයින්ගෙන්..''

ප්‍රේමයට නිශ්චිත ආරම්භයක් හෝ නිශ්චිත අවසානයක් නැත.ඒ සමහර අයගේ සිත් වල පෙම් හැඟීම් ජීවත්ව සිටියදීම මරණයට පත් වන නිසාවෙනි.ඒ ව්‍යාජ පෙම් හැඟීම් වේ.පෙම් සිතුවිලි ඉතාම විචිත්‍රවත් ය.සුපහන් ය.ඒ බව දන්නේ අවංක ප්‍රේමවන්තයින්ම පමණය.සැබෑ ප්‍රේමණීය හැඟීම් වල අවසානයක් දැකිය නො හැකිය.එහි අවසානය මරණය දක්වාම දිව යන්නකි.එම සංකීර්ණ ප්‍රේමණීය මනෝභාවයන් වල ස්වාභාවය වචන වලට පෙරළමින් ඉතා අපූරු ලෙස කාව්‍යාත්මකව රචකයා ගීතයේ අවසන් පැදි පෙළෙන් විදහා දක්වයි.

''ඉමක් කොනක් නැති ආකාසේ
තරු පායා එන සේමා..
ඉමක් නිමක් නැත පෙම් හදවත් තුළ
පෙම් සිතුවිලි බෝමා..''

මෙම ගීතය සිංහල ගීත සාහිත්‍යයේ දී අපට හමුවන ප්‍රේමයේ සැබෑ අර්ථය පරිග්‍රහණය කර ගත්ත ගීතය ලෙස හඳුන්වන්නේ නම් වඩා නිවැරදි ය.
----
සමීර සම්පත්. 

නුඹ

නෙතු රසවත් කරමින්
සිත් හැඟුමන් නිවමින්
භාවනාවක් වගේ දෑස්
බිමට යොමා ගෙන
මා හට නුදුරින්
සුවඳ විහිදමින්
ඔබ ගියේ..
ආදරේ පතුරා..
හදවත පුරා..
මලක් සේ..
දැන්,

නුඹ ද ජීවිතේ
ජීවිතේ නුඹ ද.
----
සමීර සම්පත්.

ආලය

වැහි බිඳු වැටෙති මේ රෑ
වහලයට
සට සට ගා සුමිහිරි
තාලයට
මතකය ඇදී ගියා
නුඹ දුටු ඒ
කාලයට
ළඟ නැති වුනත්
ඔය නෙත් තමයි රිසි
ආලයට
----
සමීර සම්පත්.

ඡායාරූපශිල්පයේ උපත (birth of photography) - 02

ඩැගුයුරේ ටයිප් කැමරාව (daguerreotype camera)
                                                                  
                                                ලුවිස් ඩැගුයුරේ(louis daguerre)

                                                                        

ජෝශප් නිසෙපෝර් නීට්සේ (joseph nicephore niepce) විසින් කරපු පර්යේෂණ අභාසයට ගනිමින් ක්‍රි.ව.1839 දී ප්‍රංශ ජාතිකයකු වූ ලුවිස් ඩැගුයුරේ(louis daguerre) විසින් ඩැගුයුරේ ටයිප්(daguerreotype) නමින් වඩා සාර්ථක ක්‍රමයක් ලොවට හඳුන්වා දෙන ලදි.මෙම ක්‍රමය ලොව වටා පමණක් නොව ලංකාවේ ද,ඡායාරූපශිල්පයේ ප්‍රවර්ධනයට හේතු විය.එය ලෝකයේ පළමු වාණිජමය කැමරාව බවට පත් විය.

                                                    daguerreotype camera 
                                                                              

මෙහි විශේෂත්වය වූයේ සුමට රිදී ආලේපිත තඹ තහඩුවක් අයඩීන් වාෂ්ප සමඟ ගැටීමට සලස්වා-එම තහඩුව මත සිල්වර් අයඩීන් ස්ථරයක් තනා ගෙන-එම තනා ගත් තහඩුව කැමරාවේ රූප සංවේදිකය(image sensor) ලෙස යොදා ගෙන ඡායාරූප ගැනීමයි.මෙම ඡායාරූපයක් සඳහා අනාවරණ කාලය(exposure time) පැය හතරක් පමණ විය.ඒ මඟින් ලැබුණු රූපය දුර්වල එකක් වූවත් එය රස දිය වාෂ්ප වලට අල්ලා ඡායාරූපයක් සාදා ගැනීමට ඩැගුයුරේට හැකි විය.
                     එම රූපය සෝඩියම් ක්ලෝරයිඩ් ද්‍රාවණයක බහාලීමෙන් අනතුරුව ස්ථාවර කර ගැනීමට ඔහුට හැකි විය.ඉන් පසුව ඔහු එම ක්‍රමය කාච(lenses) යොදා ගැනීමෙන් වැඩි දියුණු කර ගන්නා ලදි.ඒ අනුව පසුව ගත් ඡායාරූපවල අනාවරණ කාලය(exposure time) තත්ත්පර 15ක්(15 seconds) දක්වා අඩු කර ගැනීමට ඔහුට හැකි විය.නමුත් එම ඡායාරූප වලත් ප්‍රධාන දෝෂයක් විය.එනම්,පාර්ශවික අපවර්තනයක්(රූපයේ වම-දකුණ මාරු වීම) දැකිය හැකි වීම යි.පසුව මනා ලෙස දර්පණ භාවිතා කර ගැනීමෙන් ඔහු විසින් මෙම දෝෂය මග හරවා ගන්නා ලදි.ඔහුගේ ක්‍රමයේ තිබුණු තවත් ප්‍රධාන අඩු පාඩුවක් වූයේ ඡායාරූපයේ පිටපත් ගැනීමට නො හැකි වීම යි.

මතු සම්බන්ධයි..
  
-----
සමීර සම්පත්.